Ι. Μητροπολιτικός Ναός Ευαγγελιστρίας, οδός Μαιζώνος, Πάτρα
| Κατηγορία Μνημείου | |
|---|---|
| Όνομα | |
| Περιγραφή | ΟO Ι. Μητροπολιτικός Ναος Ευαγγελιστρίας θεμελιώθηκε το 1842 και άρχισε να λειτουργεί το 1846 από τον Μητροπολίτη Πατρών Γρηγόριο Γ' τον Δενδρινό. Ο ιερός ναός είναι το πρώτο δημόσιο κτήριο που οικοδομήθηκε στη νέα, κάτω πόλη μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1828. Από το έτος 1856, ο ναός της Ευυαγγελίστριας είναι ο ιερός ναός της πόλης. Αρχιτεκτονικά, ανήκει στον τύπο της κεραμοσκεπούς, τρίκλιτης βασιλικής και είναι φτιαγμένος από λίθους με δίκλινη, κεραμοσκεπή στέγη και δύο πυργοειδή κωδωνοστάσια. Η πρόσοψη του ιερού παρουσιάζει διώροφη κλασσικιστική διάταξη με αετωματική απόληξη και τοξωτά ανοίγματα και κατατάσσεται στα νεοκλασσικά κτήρια της belle epoque. Ο ναός έχει εξωτερικές διαστάσεις 33,30 μ. Χ 21 μ. και εμβαδόν 600 τ.μ. Δύο πεσσοστοιχίες ορίζουν τα κλίτη, ενώ εγκάρσιο υπερώο (γυναικωνίτης) σχηματίζεται ακριβώς πάνω από τον εσωνάρθηκα. Τα σχέδια της οροφής του ναού εκπόνησε ο Γερμανός αρχιτέκτονας Τσίλλερ το 1888 με την οροφή να έχει κατασκευαστεί με ξυλεία από την Τεργέστη και τη Βενετία και διακοσμήθηκε από τους κοσμηματογράφους Κόλλα, Πέτα και άλλους. Στο κεντρικό κλίτος υπάρχουν εικονογραφικές αναφορές για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, όπως συνηθίζεται σε πολλούς Μητροπολιτικούς Ιερούς Ναούς. Η Αγία Τράπεζα του βορείου κλίτους είναι αφιερωμέμη στο Άγιο Νικόλαο τον θαυματουργό με έμμεση αναφορά του ομώνυμου παλαιού πρόχειρου Ναού του Μώλου, επί της οδού Αγίου Νικολάου. Το νότιο κλίτος είναι καθιερωμένο στον Άγιο Μεγαλομάρυρα Γεώργιο και τον Νεομάρτυρα Γεώργιο τον εν Ιωαννίνοις, επειδή γύρω από το ναό κατοικούσαν πολλοί Ηπειρώτες έμποροι, οι οποίοι συνεισέφεραν για την ανοικοδόμηση του ιερού ναού και γιορτάζουν κάθε χρόνο την μνήμη του Νεομάρτυρα. Το παλαιό ρολόι που διασώζεται είναι προσφορά του Γερμανού βιομηχάνου στην Πάτρα Θεόδωρου Άμβουργερ. Οι 3 από τις καμπάνες του δεξιού κωδωνοστασίου ανήκουν στον οίκο του Φραγκίσκου ντε Πόλλι του Vittorio Veneto από την Ιταλία και μεταφέρθηκαν στην Πάτρα το 1862 με δαπάνη του ευεργέτη Κων/νου Παπαγεωργακόπουλου. Ο ξυλόγλυπτος άμβωνας με την σφυρήλατη κλίμακα είναι δωρεά της οικογένειας Τριάντη. Ακόμη, ο δεσποτικός θρόνος φιλοτεχνήθηκε στην Αθήνα το 1916 από τον ξυλογλυπτικό οίκο Μαγιάση που ήταν επιπλοποιός της Βασιλικής Αυλής. Επίσης, η διπλή σειρά στασιδίων σχεδιασμένη από τον Αθηναίο αρχιτέκτονα Μαγιάση κατασκευάστηκε το 1926 από το εργοστάσιο του Ευθ. Χασαπόπουλου με επίβλεψη διακεκριμένων αρχαιολόγων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Ορλάνδου και Παπαθεοδώρου. Η ωραία πύλη και οι πλαϊνές θύρες του Αγ. Βήματος κατασκευάστηκαν την πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα από τον Β. Μακρή και τον Επαμεινώνδα Θωμόπουλο. Μία από τις ιδιαιτερότητες του κυρίως ναού είναι η διακόσμηση με 12 πίνακες που είναι σχετικά μικρού μεγέθους και 8 μεγάλων διαστάσεων πίνακες και έχουν φιλοτεχνηθεί από το 1853 έως και το 1907. Οι πίνακες αυτοί τεχνοτροπικά θεωρείται ότι ήταν δυτικά αντίγραφα, καθώς στα μέσα του 19ου αιώνα η Πάτρα ήταν μεν εμπορική πόλη αλλά και ένας πολιτιστικός τόπος με δυτικές επιρροές καθώς ήταν πέρασμα από και προς τη Δύση. |
| Τύπος προστασίας |
|
| Καθεστώς Προστασίας |
ΥΑ ΥΠΠΕ/ΑΡΧ/Β1/Φ31/26902/770 |
| Γεωγραφική Περιοχή | |
| Φωτογραφικό Υλικό |
Προβολή Φωτογραφιών
Δεν υπάρχει φωτογραφικό υλικό διαθέσιμο |
