Κύρια όψη κτιρίου 6 συγκροτήματος "Αλευρόμυλοι Γεωργή - Νικολετόπουλου", συμβολή οδών Πειραιώς 35 - 37 και Νικολετόπουλου, Πειραιάς, Αττική, φερομένης ιδιοκτησίας ΜΑΓΙΑ ΑΕ

Κατηγορία Μνημείου
Όνομα
Περιγραφή Το 1873 ιδρύεται αλευρόμυλος από τον Ν. Σταματόπουλο στη θέση ‘Βάβουλα’ επί της Λεωφόρου Πειραιώς. Το 1896, λόγω θανάτου του ιδιοκτήτη, περνά στην ιδιοκτησία των Πειραιωτών εμπόρων Ε. Ι. Γεωργή, Δ. Ι. Γεωργή και Π. Π. Νικολετόπουλου. Από το συμβόλαιο πώλησης φαίνεται πως η επιχείρηση τότε αποτελούνταν από τα κτίρια του ατμόμυλου, των αποθηκών, του κλιβάνου κ.α. Με την πάροδο των ετών η εταιρεία επεκτείνει τον κύκλο εργασιών της, αυξάνει το προσωπικό της, εκσυγχρονίζει τις εγκαταστάσεις της και τον εξοπλισμό της και τέλος στα 1926 μετατρέπεται από Ομόρρυθμο Εταιρεία σε Ανώνυμο Εταιρεία. Στα 1974 η εταιρεία πτωχεύει και περιέρχεται στην κυριότητα της Εθνικής Τράπεζας από την οποία μεταπωλείται στην ΜΑΓΙΑ Α.Ε. Σήμερα το συγκρότημα αποτελεί τον μοναδικό ατμόμυλο από την άλλοτε ακμάζουσα αλευροβιομηχανία του Πειραιά. Έχει αποψιλωθεί από τον μηχανολογικό του εξοπλισμό άλλα εξακολουθούν να διατηρούνται όλα του τα κτίσματα, τα οποία όμως δεν παρουσιάζουν ενότητα στο αρχιτεκτονικό τους ύφος, καθώς έχουν χτιστεί σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και έχουν υποστεί ποικίλες προσθήκες και μετασκευές. Από όλα τα κτίσματα τα πλέον αξιόλογα είναι αυτά που διατάσσονται στο μέτωπο της Λεωφόρου Πειραιώς καθώς και η ενότητα των κτηρίων με όψη επί της οδού Νικολετόπουλου. Τα πρώτα αποτελούν μία ενότητα με διακριτό και ενιαίο αρχιτεκτονικό ύφος στο οποίο προβάλλονται οι αλληλεξαρτήσεις της βιομηχανικής με την αστική αρχιτεκτονική. Η επιμελημένη μορφολογία τους έχει ως στόχο την προβολή της εικόνας της εταιρείας. Η δεύτερη ενότητα αποτελείται από κτίρια πιθανότατα προγενέστερα και απλούστερα μορφολογικά, στα οποία εντοπίζονται λιτά χαρακτηριστικά νεοκλασικισμού. Και σε αυτά, επιμελέστερη είναι η πλάγια όψη του ενός προς την οδό Πειραιώς. Αυτό το τελευταίο κτίριο είναι το κτίριο υπ’ αριθμόν 6. Πρόκειται για κτίριο γωνιακό, ισόγειο, λιθόκτιστο, το οποίο χωρίζεται μορφολογικά σε δύο δίδυμα τμήματα που ενοποιούνται μέσω του γείσου της στέγης. Τα ανοίγματά του είναι μεγάλου μεγέθους, ενώ οι στέγες είναι τετράρριχτες, άλλες κεραμοσκεπείς και άλλες λαμαρινοσκεπείς. Το γωνιακό τμήμα του κτηρίου (συμβολή οδών Πειραιώς και Νικολετόπουλου) είναι αυτό που διακρίνεται λόγω των τονισμένων νεοκλασικών μορφολογικών του στοιχείων. Διακοσμείται με διπλές παραστάδες που φέρουν θριγκό από επιστύλιο, άκοσμη ζωφόρο και προεξέχον γείσο στέγης. Επί της οδού Πειραιώς τα ανοίγματα διαμορφώνονται μεταξύ των παραστάδων, ενώ επί της οδού Νικολετόπουλου είτε δεν υπάρχουν ανοίγματα, είτε κλείστηκαν σε μεταγενέστερη φάση. Την περίοδο προ των Ολυμπιακών Αγώνων η όψη του κτιρίου βάφτηκε από τον δήμο Αθηνών, με αποτέλεσμα να παραπλανά για την πραγματική κατάσταση διατήρησής του.
Τύπος προστασίας

Καθεστώς Προστασίας

    ΥΠΠΟΤ/?ΝΣΑΚ/89449/1646

  • ΦΕΚ: 328/ΑΑΠ/2011-11-18
Συνδεδεμένα Δελτία
Γεωγραφική Περιοχή
Επιστημονική Τεκμηρίωση
Νεότεροι Χρόνοι

Σύγχρονη Εποχή

19 μ.Χ.

1873 μ.Χ.




Φωτογραφικό Υλικό
Προβολή Φωτογραφιών