| Περιγραφή |
Μετά το Λέχαιο στον Κορινθιακό, οι Κεγχρεές αποτελούσαν το δεύτερο σημαντικότερο λιμάνι της Κορίνθου στον Σαρωνικό κόλπο. Μαζί με την ευρύτερη περιοχή που αναπτύχθηκε οικιστικά περιμετρικά αυτού, εξελίχθηκαν σε ένα σημαντικό εμπορικό και πολιτισμικό κέντρο, κυρίως κατά τους ρωμαϊκούς και υστερορωμαϊκούς χρόνους (1ος-6ος αι. μ.Χ.).
Η χρήση του χώρου ως λιμανιού βεβαιώνεται ήδη από τον 6ο αι. π.Χ., με κορύφωση στον 1ο αι. μ.Χ., ωστόσο οι καθιζήσεις του υπεδάφους προκάλεσαν τη βύθιση των κτισμάτων στην παραλία και επέφεραν σταδιακά την παρακμή του λιμανιού από τον 6ο αι. μ.Χ. Ο οικισμός παρέμεινε ακμαίος μέχρι και τον 7ο αι. μ.Χ. και στη συνέχεια άρχισε να φθίνει και αυτός, με μια σύντομη αναλαμπή στα μεσοβυζαντινά χρόνια.
Ο οριοθετημένος αρχαιολογικός χώρος των Κεγχρεών περιλαμβάνει, πλην των καταλοίπων του αρχαίου λιμανιού, πολυτελή βίλα με ψηφιδωτά δάπεδα και πυργόσχημη κατασκευή στον βόρειο μώλο, αποθήκες, καταστήματα, νυμφαίο με συντριβάνι και πρωτοχριστιανική βασιλική στον νότιο μώλο, καθώς επίσης και ρωμαϊκό νεκροταφείο, οικιστικά κατάλοιπα και τμήμα αρχαίας οδού στη θέση Ράχη Κουτσογκίλα, στα βόρεια του λιμανιού. Επίσης, ταφικό μνημείο στα βόρεια της Ράχης Κουτσογκίλα, ταφικά και οικιστικά ευρήματα και κατάλοιπα οχύρωσης στην ευρύτερη περιοχή, αρχαία λατομεία στα ΒΑ της σπηλιάς “Βόλι”, όπως επίσης και πηγές στα Λουτρά της Ελένης. |