Άβατο, Ιερό Ασκληπιού, Επίδαυρος, Αργολίδα
| Κατηγορία Μνημείου | |
|---|---|
| Όνομα | |
| Περιγραφή | Το Άβατο ή Εγκοιμητήριον του Ασκληπιείου της Επιδαύρου βρίσκεται στα βόρεια του ναού του Ασκληπιού και αποτελεί τον χώρο όπου ο ασθενής ερχόταν σε επαφή με τον θεό και επιτύγχανε την ίασή του. Πρόκειται για ένα μεγάλο, επίμηκες οικοδόμημα, με 74μ. μήκος, που κατασκευάστηκε σε δύο φάσεις, στις αρχές και στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ. Κατά τη δεύτερη φάση το μήκος του κτηρίου διπλασιάστηκε, καθώς έπρεπε να ανταποκριθεί στη συνεχώς αυξανόμενη φήμη της λατρείας του Ασκληπιού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν δύο πτέρυγες, η αρχική στα ανατολικά και η επέκταση στα δυτικά. Ωστόσο, λόγω της κατωφέρειας του εδάφους, η επέκταση στα δυτικά αναπτύχθηκε σε διώροφη στοά ενώ η μεγάλη υψομετρική διαφορά ανάμεσα στις δύο πτέρυγες καλύφθηκε με μία κλίμακα. Η πρόσοψη του μνημείου διαμορφώθηκε με 31 κίονες ιωνικού ρυθμού, οι οποίοι είχαν μεταξύ τους λίθινα κιγκλιδώματα. Η στοά χωρίζεται επίσης σε δύο μέρη κατά μήκος, το νότιο, που ήταν ο ανοιχτός χώρος διημέρευσης και το βόρειο, έναν σκοτεινό και κλειστό χώρο, όπου λάμβανε χώρα η εγκοίμηση των ασθενών. Πιο συγκεκριμένα, ο κάθε ασθενής, αφού είχε εξαγνιστεί με νερό από το ιερό φρέαρ, έπρεπε να κοιμηθεί στο έδαφος, σε επαφή δηλαδή με τη χθόνια κατοικία του θεού Ασκληπιού, προκείμενου ο ίδιος ή τα ιερά του ζώα να εμφανιστούν στον ύπνο του και να τον θεραπεύσουν ή να του αποκαλύψουν τον τρόπο θεραπείας. Το άβατο λειτούργησε για 8 αιώνες και ύστερα ενσωματώθηκε στην περιμετρική στοά του χώρου του 4ου αιώνα μ.Χ. Με το διάταγμα του Θεοδοσίου του 426 μ.Χ περί απαγόρευσης της αρχαίας λατρείας, το άβατο εγκαταλείφθηκε ακολουθώντας τη μοίρα όλου του ιερού. |
| Τύπος προστασίας |
|
| Συνδεδεμένα Δελτία | |
| Γεωγραφική Περιοχή | |
| Φωτογραφικό Υλικό |
Προβολή Φωτογραφιών
|
